Blog André van Schie: plastic inzameling

VVD blijft kritisch op inefficiënte en ineffectieve wijze inzamelen plasticafval

Het milieubewuste GroenLinks college van onze stad is heel trots op de resultaten van de proef voor het gescheiden inzamelen van plastic. Zoveel mensen brengen hun plastic naar de inzamelpunten dat er nu 7 extra containers geplaatst moeten worden.

Maar is het resultaat van deze inzameling nou eigenlijk wel zo goed, of is de verkeerde methode gekozen?

In Utrecht is gekozen voor een systeem van bronscheiding. Dat houdt in dat de consument zelf het plastic apart moet houden en er een aparte afvalstroom van consument naar de verwerkende industrie komt. In Utrecht halen we met de inzameling op deze manier per huishouden ongeveer 2,5 kg op (410.000 kg met 162.000 huishoudens in 2010).

De opbrengst van die 2,5 kg plastic –nog los van alle kosten-  is € 1,18  per huishouden (€ 475 per 1000 kilo). Dat is dus het effect van tientallen inzamelstations, duizenden ritten met grote vrachtwagens en duur personeel door Utrecht en naar Duitsland en een inspanning van zo’n 8 uur inzameltijd per jaar per huishouden (voorzichtig ingeschat op 10 minuten per week). Eigenlijk vraagt de gemeente haar inwoners dus om voor zo’n 15 eurocent per uur te werken aan het bronscheiden van plastic...

De VVD denkt dat het véél beter kan met nascheiding

Wetenschappelijk onderzoek van de Universiteiten van Wageningen en Amsterdam heeft inmiddels aangetoond dat nascheiding van plasticafval veel efficiënter is dan bronscheiding. De ervaringen van de afvalverwerkers in Friesland en Limburg bevestigen dit beeld. Met nascheiding kan zo’n 40-45 kg plastic per huishouden uit het afval worden gerecycled, meer dan 10 keer zoveel als het best case scenario van bronscheiding voor Utrecht! Vooral in stedelijke omgevingen waar mensen minder ruimte hebben voor een eigen afvalscheidingsstation in huis en vaak ook minder bereid zijn daar tijd en moeite in te steken, blijkt nascheiding de beste oplossing.

De consument stopt zijn afval gewoon bij de rest van het afval in de zak, maar slimme sorteermachines bij de afvalverwerker halen dat er weer uit. Resultaat is minder plastic afval verbranden, meer recyclen en minder gedoe voor de consument. Nascheiding is ook nog eens goedkoper dan bronscheiding. Een simpele rekensom leert bovendien dat het voor Utrecht zo’n 5,5 miljoen kilo plastic kan opleveren dat duurzaam hergebruikt kan worden in plaats van het te verbranden.

Een bijkomend voordeel van nascheiding is dat het niet afhankelijk is van het gedrag van de inwoners: iedereen doet mee. Daarnaast spaart het verkeersbewegingen van de ophaalwagens en hoeven er minder containers in de openbare ruimte te staan (vaak geeft dat ook rommel in de omgeving als ze weer eens vol zijn). Investeren in nascheidingsinstallaties biedt bovendien kansen om ook andere afvalstromen zoals drankkartons te gaan herkennen en apart te verwerken. Er zijn al experimenten gaande met het markeren van materialen met onzichtbare stoffen die door de scheidingsmachines wel herkend kunnen worden om zo supereffectief het afval te recyclen.

De VVD heeft al eerder aangedrongen op het snel evalueren van de proef met bronscheiding zodat ook snel besloten kan worden over te gaan op nascheiding. De bedroevende resultaten tot nu toe bevestigen dit beeld.