Raadsvergoeding en de economische crisis

Het moet gezegd, onze collegae van de SP kwamen met een mooie motie bij de behandeling van de Voorjaarsnota. De motie heette 'snijden in eigen vlees' en zag op het korten van de raadsvergoeding met 20%. Reden voor de SP was te laten zien dat de raad in deze sobere tijden, waarin stevig de broekriem dient te worden aangetrokken, ook bereid is een offertje te brengen. Socialisten zouden dat solidariteit noemen. Maar u weet wat dat betekent?

Dat betekent dat anderen voor u bepalen waar zij uw geld aan uit gaan geven. En u snapt het, naarmate u meer verdient of een duurder huis heeft, wordt van u een grotere solidariteit verwacht. Overigens, gaat dat proces volledig democratisch. Zolang er een linkse meerderheid is in de Utrechtse raad wordt u al gauw meer solidair gemaakt.

De SP ziet dat ook zo, maar vindt dat solidariteit niet alleen moet gaat over uw geld, maar ook over de vergoeding die raadsleden krijgen. Dat vindt de VVD in dit geval ook. Het is een goed signaal dat wij bereid zijn om per persoon € 344,- per maand in te leveren op onze raadsvergoeding. Met 45 raadsleden tikt dat als bezuiniging best aan.

Maar wat nu? Toen het op stemmen aankwam bleken alleen de VVD en de SP voor deze motie. De overige partijen wisten opeens weer heel goed wat solidariteit inhoudt. Solidariteit gaat immers over uw geld. En deze motie gaat over het eigen geld van raadsleden. Dus op ideologische gronden kon deze motie niet worden aangenomen. Laten we deze motie bij de behandeling van de begroting van 2010, als de crisis echt pijn gaat doen, nog maar eens indienen. We zijn benieuwd of er dàn wel ideologische gronden zijn om de motie aan te nemen.